Muzikanten

Arno Witter

Trompet

 

 

 

 

 

 

 

Riet Drissen

Trompet – Bugel

rietBij mij thuis was muziek een belangrijk onderdeel van het dagelijks leven. Mijn vader was cornettist, onderdirigent en deed de opleiding in Ulestraten. Mijn moeder was een geweldige sopraan in het koor van Ulestraten. Van deze 2 mensen en later van mijn broer heb ik muzikaal ontzettend veel mogen leren.

Elke dag repeteren was bij ons thuis bij wijze van spreken net zo normaal als elke dag eten en drinken. Van huis uit heb ik de mentaliteit ‘op woensdag (repetitieavond Ulestraten) is bij ons nooit iemand jarig’. Het is dan ook vanzelfsprekend dat ik dan ook opgeleid werd door mijn vader op bugel en op 6-jarige leeftijd al in de fanfare van Ulestraten meespeelde, net zoals ik ook lid werd van het koor in ons dorp.

Vanaf toen heb ik aan elk WMC deelgenomen tot dit jaar. 25 jaar lid geweest in Ulestraten, samen met Brassband Limburg, daarna Oud-Geleen (harmonie) fanfare Jabeek en nu al weer 14 jaar bij de fanfare in Puth. Vanaf mijn 6e tot mijn 19e nam ik wel 3 of 4 keer per jaar deel aan solistenconcours, deed mee bij gelegenheidsorkesten workshops enz.

Op dit moment speel ik in de fanfare in Puth en alweer 11 jaar in dit kopensemble. Het ensemble waar ik elke dinsdag (nu is er dus uiteraard niemand meer jarig op dinsdag) met enorm veel plezier repeteer. Een uitdaging voor elk lid individueel. Dat is voor mij de grootste en mooiste uitdaging, op een voor dat groepje van vijf zo hoog mogelijk niveau musiceren! Met leuke, gemotiveerde mensen en natuurlijk de gezelligheid achteraf.

Peter Renkens

Trombone

peterHet is ongeveer 40 jaar geleden dat ik in de keuken van Hoeber Meijers in Puth geprobeerd heb om de eerste tonen te krijgen uit een instrument, dat door de vele lekkages leek op een keukenvergiet. Men noemde dit ding een cor. Na me 14 dagen duizelig geblazen hebben op dat ding was de muzikale vooruitgang nihil. Na mijn lippen nogmaals aan een grondig onderzoek te hebben onderworpen kwam Hoeber tot de conclusie dat een trombone ook wel tot de mogelijkheden behoorde. Laat het toeval dat er in de voorkamer nog een ventieltrombone, inclusief lekkages lag.

Dus werd het een trombone en ik ben er nooit meer vanaf gekomen. Toen ik ongeveer 14 – 15 jaar was deden de eerste Yamaha schuiftrombones bij de fanfare van Puth hun intrede. Samen met Jan en Hub Lenssen kreeg ik een maal in de week les van een Belgische meneer Hazen. Dat waren zeer plezante lessen door toedoen van de moppen van Jan Lenssen en zijn favoriete vertolking van “Roodborstje Tik”. Later heb ik nog les gevolgd bij Gerrit van der Lenden, Ramon Kusters en Bas Schobbers.

Mijn eerste jaren bij de fanfare stonden in het teken van, zoals men het tegenwoordig noemt, het verzorgen van de catering. Midden onder de repetitie, terwijl de sigaren- en sigarettenrook van de houten muziekstandaards omhoog steeg, mocht ik mijn collega trombonisten voorzien van gerstenat. Dit gebeurde dan meestal onder een vernietigende blik van de dirigent Piet Henssen terwijl hij nog een flinke haal aan zijn sigaret deed. Uiteraard dronk de bezorger dan ook gezellig een glaasje mee, waardoor hij vrijdagsmorgens vaak met een houten kop op school zat.

Na in een tijdsbestek van 40 jaar gespeeld te hebben bij Fanfare Puth, Jeugdkapel Puth, Puther Bergkapel, Funky Butt Bigband, Botkoelkapel en incidenteel bij diverse muziekkorpsen ben ik alweer 11 jaar lid van dit blazersensemble. Het mooie van musiceren in een klein ensemble vind ik nog steeds dat je verantwoordelijk bent voor je eigen partij. Je kunt je niet verschuilen en je leert zo verschrikkelijk veel. Ik wil dan ook iedere muzikant aanraden om eens een keer in kleinere bezettingen te musiceren.

Andre van de Bergh

Hoorn

 

 

 

 

 

 

 

Ludo Pepels

Tuba

ludoLudo Pepels, geboren op 19 augustus 1986 te Geleen, komt al vroeg met muziek in aanraking. Vader en moeder Pepels spelen beiden bij de plaatselijke fanfare. Als Ludo 2 jaar oud is, wordt al vrolijk mee getoeterd op mama haar bugel en op papa’s trommel. Op 11 jarige leeftijd begint Ludo zijn muzikale carrière, na eerst de fundamentele blokfluitopleiding genoten te hebben, als bugelist bij fanfare de Maasgalm uit Elsloo. De opleiding in Elsloo betreft een privé opleiding, geen muziekschool. Ludo had in de beginjaren les van Rosalie Thissen, later werd Hub Nickel nieuwe klein koper docent. Na zeven jaren verdienstelijk 2e en 3e bugelpartijen te hebben ingevuld bij zowel de fanfare als jeugdfanfare,  zelfs trompet gespeeld te hebben in een met vrienden opgericht feestbandje, begon het embouchure na te laten. Op advies van Hub Nickel en Martijn Pepels, toenmalige dirigent van de jeugdfanfare, wordt op 18 jarige leeftijd de overstap gemaakt naar de bastuba. Dit ging helaas niet zonder slag of stoot, aan een instrument komen was nogal lastig. Uiteindelijk wordt een Bes bastuba gevonden bij de harmonie van Maasbracht. Ludo krijgt les van Joost Smeets, bastubaïst van het LSO. De lessen hebben een goede uitwerking, Ludo speelt na een half jaar alweer een concours voor de jeugdfanfare mee. Dit is helaas wel het einde van de carrière bij de fanfare van Elsloo. Interne strubbelingen doen besluiten tot stoppen bij deze vereniging. Koninklijk Erkende Harmonie St. Cecilia uit Maasbracht klopt meteen aan. Ludo geeft gehoor hieraan en wordt lid. Er wordt zelfs meteen meegegaan naar het WMC. In een maand tijd wordt hij klaargestoomd om met deze prachtige harmonie mee te gaan. Van dirigent Matty Cilissen wordt de basis, die Ludo in de lessen van Joost heeft behaald, enorm uitgebreid. Veel verschillende blaaswijzen, articulaties, benaderingswijzen worden bijgeleerd. Tot op heden is Ludo iedere week te vinden op de repetitie van de harmonie in Maasbracht.

In 2006 wordt Ludo benaderd door de toenmalige hoornist, Luc Meijs, of hij kon uithelpen bij het koperensemble Cupros. Ze gingen naar het WMC voor ensembles. Dit was de eerste kennismaking met de kamermuziek. Later dat jaar heeft hij deelgenomen aan het kamermuziek festival ‘Orlando Festival’. Hier werd gemusiceerd in een klein koperensemble en groot ensemble.  In 2007 neemt Ludo nogmaals deel aan dit festival. In 2008 wordt Ludo voor de tweede maal gebeld door Cupros. Dit maal voor definitief lid te worden. Met grote overtuiging wordt dit toegezegd en nog steeds komt Ludo met veel plezier wekelijks naar de repetitie van blazersensemble Cupros.